ProAna – niebezpieczeństwo anoreksji w sieci!

Nie będziesz jadła bez poczucia winy. Bycie chudą i niejedzenie są dowodami prawdziwej siły woli. Bycie chudą jest ważniejsze od bycia zdrową” – oto fragment dekalogu, którym kierują się zwolenniczki ruchu Pro – Ana. Jego głównym celem jest promowanie anoreksji jako stylu życia. Dziewczyny utożsamiające się z filozofią Pro – Any często podkreślają, że jest to ich w pełni świadomy wybór i nie rozpatrują anoreksji w kategorii zaburzenia psychicznego. 

W Internecie bardzo łatwo trafić na strony promujące anoreksję. Jest to szczególnie niebezpieczne dla dojrzewających dziewcząt, ponieważ witryny te często na pierwszy rzut oka nie wzbudzają żadnych podejrzeń. Mogą być one wręcz bardzo atrakcyjne dla nastolatki, bo zawierają dużo porad oraz zdjęć szczupłych i uśmiechniętych kobiet.. Całość okraszona jest entuzjastycznymi wpisami, które wychwalają dążenie do bycia chudym jako dążenie do perfekcji. Zwolenniczki Pro – Any tworzą w Internecie swego rodzaju wspólnotę wspierającą się nawzajem w osiąganiu zamierzonego celu. Jej członkinie określają się jako „motylki”. Na licznych stronach internetowych oraz blogach dzielą się między sobą radami i inspiracjami. Szczególnie popularne stały się zdjęcia bardzo chudych kobiet, które mają służyć jako wzór do naśladowania. Można je znaleźć pod nazwą „thinspirations  (z ang. thin – chudy, inspiraton – inspiracja). Wśród zamieszczanych porad można znaleźć przykłady rygorystycznych diet, intensywnych ćwiczeń, czy nawet sposobów na uniknięcie spożywania posiłków w domu i ukrywania przed rodzicami faktu, że jest się w trakcie odchudzania
.

Dlaczego ruch Pro – Ana zyskał tak ogromną popularność i z każdą chwilą dołączają do niego kolejne zwolenniczki? I czemu w dużej mierze są to głównie nastolatki? Żeby znaleźć odpowiedź na te pytania, należy zastanowić się, nad potrzebami dorastających ludzi. Okres adolescencji to czas wielu przemian biologicznych i fizycznych. Zachodzące w dojrzewającym organizmie zmiany coraz częściej przykuwają uwagę nastolatka, niekiedy wywołując przy tym lęk.

Pojawia się potrzeba odzyskania poczucia kontroli nad własnym ciałem, co może być pierwszym krokiem do podjęcia rygorystycznej diety. W wieku młodzieńczym wyraźna jest także potrzeba bycia akceptowanym przez grupę rówieśniczą, z którą młody człowiek pragnie się identyfikować. Dlatego nastolatki tak chętnie przyłączają się do „motylków”, gdzie znajdują zrozumienie, wsparcie i akceptację. Niestety wszystko ma swoją cenę i w tym przypadku związana jest ona z możliwością wystąpienia poważnych problemów zdrowotnych na skutek niedożywienia.

Ważne jest, aby szczerze rozmawiać z nastolatkiem, gdy tylko zauważymy pierwsze objawy wskazujące na nadmierne zainteresowanie dążeniem do szczupłej sylwetki. Jeśli nagle w pokoju nastolatki zauważymy dużą ilość zdjęć przedstawiających szczupłe kobiety, to powinien być dla nas znak ostrzegawczy. Istotnym sygnałem jest także noszenie na nadgarstku czerwonej opaski, która oznacza przynależność do ruchu Pro- Ana.Należy pamiętać, że do grona zwolenniczek dołączają również dorosłe kobiety. Może to wynikać z ich potrzeby odzyskania kontroli nad swoim życiem, niskiego poczucia własnej wartości oraz braku poczucia bezpieczeństwa i stabilizacji. Innym powodem może być nadmierny perfekcjonizm i duże wymagania w stosunku do własnej osoby.

Co powinniśmy zrobić, gdy w naszym najbliższym otoczeniu mamy osobę, która jest zafascynowana ruchem Pro-Ana i obawiamy się o jej zdrowie? Warto zacząć od rozmowy, podczas której z wyczuciem wybadamy, co dzieje się w jej życiu. Być może przeżywa właśnie trudne chwile i w ten sposób woła o pomoc? Dobrym krokiem jest także podsunięcie pomysłu skorzystania z pomocy psychologicznej. W rozmowie powinniśmy wykazać się empatią i delikatnością. Bądźmy jednak przygotowani na to, że druga osoba może nie przyjąć naszej pomocy. Pozostańmy jednak czujni. Nieleczone zaburzenia odżywiania mogą prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, a w skrajnej sytuacji nawet do śmierci.

Piśmiennictwo:
1. Bilikiewicz A.(red.) (2004). Psychiatria. Podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL.
2. Starzomska M.(2006). Anoreksja. Trudne Pytania. Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.

autor:
Karina Wiśniowska
psycholog
absolwentka Uniwersytetu Gdańskiego

ProAna – niebezpieczeństwo anoreksji w sieci!
4.3 (86.67%) 3 votes